PCOS krijgt nieuwe naam: PMOS
Een belangrijke stap in de erkenning van wat deze aandoening werkelijk inhoudt.
Internationaal is besloten om de naam PCOS (Polycysteus Ovarium Syndroom) te wijzigen naar PMOS: Polyendocrine Metabolic Ovarian Syndrome.
Waarom deze verandering?
De term PCOS legt de nadruk op cysten in de eierstokken, terwijl:
• niet iedere vrouw met PCOS daadwerkelijk cysten heeft
• meerdere hormoonsystemen betrokken zijn
• insulineresistentie en stofwisselingsproblemen vaak een belangrijke rol spelen
• er een verhoogd risico bestaat op onder andere diabetes en hart- en vaatziekten
Wat verandert er voor vrouwen?
De nieuwe naam PMOS beschrijft beter dat het gaat om een complexe hormonale én metabole aandoening.
De diagnostische criteria en behandeling blijven hetzelfde.
De nieuwe naam zorgt vooral voor:
• meer duidelijkheid
• betere erkenning van de onderliggende processen
• meer aandacht voor metabole gezondheid
Veel voorkomende klachten:
De klachten variëren sterk per persoon en zijn grofweg onder te verdelen in drie categorieën: hormonaal, metabool en mentaal
1. Hormonale klachten:
• onregelmatige menstruaties
• vruchtbaarheidsproblemen
• acné of een onzuivere huid
• overmatige haargroei of haaruitval
2. Metabole- en fysieke klachten:
• moeite met afvallen
• insulineresistentie (het lichaam reageert minder goed op insuline, wat kan leiden tot energie-dips en een verhoogd risico op suikerziekte; diabetes type 2)
• vermoeidheid
• hoofdpijn
• op lange termijn een verhoogd risico op hoge bloeddruk of andere hart- & vaatziekten
3. Mentale klachten:
• angststoornissen
• stemmingswisselingen
• depressieve gevoelens
Hoe zit het dan met de cystes?
Bij de oude naam PCOS – Polycysteus Ovarium Syndroom, wordt volgens onderzoekers onterecht gedacht dat het gaat om cystes op de eierstokken, terwijl het om mogelijk heel veel kleine eiblaasjes (follikels) kan gaan. Omdat de eispring uitblijft, blijven deze blaasjes steken in hun groei en hopen zich op.
Om de diagnose PMOS – Polyendocrine Metabolic Ovarian Syndrome te krijgen, gebruiken artsen een aantal criteria. Je moet aan minimaal 2 van de volgende 3 pijlers voldoen:
1. Polycysteuze eierstokken bij een echo; de aanwezigheid van vele kleine eiblaasjes (follikels).
2. Oligo- of anovulatie; het uitblijven of zeer onregelmatig optreden van de eisprong. Dit resulteert in zeer onregelmatige menstruaties of helemaal wegblijven van de menstruatie (amenorroe).
3. Hyperandrogenisme; een teveel aan mannelijke hormonen (androgenen), zoals testosteron. Dit kan in het bloed worden aangetoond of zichtbaar zijn via klachten als overbeharing (hirsutisme), ernstige acné of haaruitval.
Omdat polycysteuze eierstokken bij een echo een pijler is en geen absolute voorwaarde, kun je dus PMOS hebben zonder dat er eiblaasjes op je eierstokken te zien zijn (wanneer je wel voldoet aan pijlers 2 en 3). Omgekeerd kun je op een echo ook veel eiblaasjes hebben zònder PMOS te hebben.
De oude naam legde daarmee teveel nadruk op de eierstokken, terwijl het dus een breder hormonaal en metabool probleem is. Vandaar ook de naamswijziging.
Herken jijzelf één of meerdere van deze klachten? Dan kan een persoonlijke hormonale analyse veel waardevolle inzichten geven. Door de onderliggende hormonale en metabole processen in kaart te brengen, ontstaat een beter beeld van wat jouw lichaam nodig heeft.
Bron: medische tijdschrift The Lancet
Ilja